بومیسم | شبکه اجتماعی تخصصی گردشگری
جستجو

اندر آداب لوطی های قدیم

پست ها
  • بازدید - 2342
اندر آداب لوطی های قدیم

توضیحات

آداب لوطی های قدیم تهران

توی تهران قدیم هر کسی نمیتونست به راحتی لوطی بشه. لوطی شدن آداب و روسم خاص خودشو داشته. هر کی که می خواسته وارد گروه لوطی ها بشه باید چند تا قانون رو حتما انجام میداده:

قانون اول: قبل از هر چیزی باید منشور اخلاقی که هیچ جایی مکتوب نبوده رو قبول کنن: نون خوردن از دسترنج خودت ، احترام به بزرگتر،مهربونی با کوچکتر، کمک به ضعفا و رک و بی پروا بودن و ... .

قانون دوم: تهیه لوازم مورد نیاز لوطی گری: زنجیر بی سوسه یزدی جام برنجی کرمانی، دستمال بزرگ ابریشمی کاشانی، چاقوی اصفهانی، چپق چوب عناب یا آلبالو، شال لام الف لا و گیوه تخت نازک ، این هفت قلم رو همه ی لوطی ها باید میداشتن. البته چهارتای اول ضروری و سه تای بعدییه کم اختیاری بود.

قانون سوم: این بود که هیچ وقت یک نفر لوطی نمی تونست کارهایی مثل حلاجی، دلاکی، مقنی گری، کناسی و حمالی انجام بده. اینها شغل پنطی ها بود ( فکرکنم یه گروه مسیحیت بوده ). طبق کشی، توت فروشی، چغاله فروشی، بادبادک و فرفره سازی، فالوده ریزی، دوغ فروشی و گردوی تازه فروشی شغل هایی بود که لوطی ها مجاز بودند انتخاب کنن. البته این شغل افراد تازه وارد و جوان گروه بود.

تفریحات لوطی ها: بلبل بازی، سهره بازی، کفتر بازی و، مسابقه خروس جنگی و قوچ انداختن در سر چهارراه ها و میدان ها.

به علاوه هر لوطی هم باید در طول سال یکی دوبار به زیارت امام زاده داود می رفت. برای همین امام زاده داود به مکه ی داش مشدی ها معروف شده بود.

قسم داش ها: به حضرت عباس و به کمربند حر بود چونبه این دو بزرگوار ارادت خاصی داشتن.

لوطی ها لهجه خاصی هم واسه خودشون داشتن و اگه میخواستن بقیه متوجه نشن چی میگن به اون لهجه صحبت می کردن. توی صحبت عادی هم بعضی کلمات رو جور دیگه ای ادا می کردن. به دیوار«دیفال» ، به اقوام«اقوون» و به اتومبیل«هتل مبین» می گفتن.

سلسله مراتب لوطی گری: پایین تر درجه لوطی ها رو داش می گفتن . داش مشدی و چغاله مشدی از رتبه های دیگه ی لوطی گری بود و بالاترین مقام این جماعت هم باباشملی بود که هر کسی نمی تونست به این مقام برسه و باید مراحل مختلفی طی می شد تا کسی به این مقام دست پیدا کنه.

ولی با همه این تفاسیر لوطی ها جماعت ساده و بی آلایشی بودن که علی رغم تنش هایی که بین خودشون بود، خیلی از کارهای عمومی اهالی محل رو حل و فصل می کردن و امنیت محله هم به عهده شون بود. آچار فرانسه که میگن یه جورایی همین لوطی های با مرام بودن.

برگرفته از پژوهش علیرضا زمانی/محقق و تهران پژوه
#سفرکجابریم #بومیسم
#سفر #مسافر #مسافرت
#گردش #گردشگر #گردشگری
#توریسم #توریست #توریستی
#ایران #ایران_گردی #جهان_گردی
#طبیعت #طبیعتگردی #طبیعت_گردی
#بوم_گردی #بومگردی
#اقامتگاه #اقامتگاه_سنتی
#اقامتگاه_بومگردی #اقامتگاه_محلی #اقامتگاه_بوم_گردی #اقامتگاه_روستایی #لوطی #لوطی_گری #تهران_قدیم #داش_مشدی #آداب_و_رسوم #امام_زاده_داوود

گالری / عکس

بررسی موارد - 0

نظری برای این پست ثبت نشده است

ارسال بررسی

برای ارسال نظر خود ابتدا وارد شوید یا ثبت نام کنید.