بومیسم
جستجو
شهرها
  • بازدید - 170
چوار

توضیحات

چُوار ، بخش و شهرى در شهرستان ایلام از استان ایلام.
۱) بخش چوار. در مغرب و شمال‌غربى شهرستان ایلام واقع و مشتمل است بر دو دهستان به نامهاى اَرْكَوازى و بولى و یك شهر به نام چوار (مركز بخش). آبادیهاى آن عمدتآ در دشت واقع‌اند. رشته‌كوه زاگرس در قسمتهاى شمال، شمال‌شرقى و شمال‌غربى آن امتداد دارد، از جمله رشته كوه نسبتآ طولانى شَرَه‌زول (بلندترین قله ح ۰۵۰، ۲ متر) به‌طول حدود ۴۱كیلومتر از شمال‌غربى به جنوب‌شرقىِ بخش، كوههاى نیمه‌جنگلىِ اللّه‌خدا (بلندترین قله ح ۶۹۰، ۱ متر)، گِنو (بلندترین قله ح ۶۹۲ ، ۱ متر)، تُواشیرخانى (بلندترین قله ح ۵۰۵ ، ۱ متر) و چَكبورَه (بلندترین قله ح ۳۰۲ ، ۱ متر؛ جعفرى، ج۱، ص۷۶، ۱۶۷، ۱۹۴، ۳۶۰، ۴۸۱). تپه وَركبود (رجوع کنید به ادامه مقاله) در مغرب آبادى آوِه‌زا (حدود چهار كیلومترى شمال‌غربى شهر چوار)، تنگ گورى در جنوب‌غربى آبادى بانْاَمرود (حدود پانزده كیلومترى شمال‌غربى شهر چوار) و تنگِ حوزه قالب در جنوب‌غربى آبادى پَلگانه (حدود چهارده كیلومترى شمال‌غربى شهر چوار) قرار دارد.
رودهاى بخش عبارت‌اند از: رود فصلى تَلخاب، به‌طول حدود ۴۳ كیلومتر، با جهت جنوب‌غربى، كه پس از عبور از چمنزار بولى وارد عراق می‌گردد؛ كَلال رود، به طول حدود بیست‌وپنج كیلومتر، كه از دامنه كوههاى شره زول و اللّه‌خدا سرچشمه می‌گیرد و با جهت جنوبى از دهستان اَركوازى می‌گذرد و به رود خوش می‌ریزد؛ رود چوار، به طول حدود بیست‌وپنج كیلومتر، كه سرچشمه آن ارتفاعات واقع در حدود هفت كیلومترى شمال‌غربى شهر ایلام و جهت آن جنوب‌غربى است به رود چم آب می‌پیوندد و پس از طى حدود دو كیلومتر به رود خوش می‌ریزد (همان، ج ۲، ص ۱۵۰، ۱۹۴، ۳۹۹ـ ۴۰۰). در این بخش چشمه‌هاى بسیارى وجود دارد و اهالى آن عمدتآ به كشاورزى، باغدارى، دامدارى، مرغدارى، زنبوردارى و از صنایع‌دستى به فرش‌بافى اشتغال دارند. گندم، جو و دام زنده آن صادر می‌شود. بخش چوار داراى معادن شن و ماسه، سنگ ساختمانى، گچ، زغال‌سنگ و نفت است. اهالى آن شیعه‌اند و به زبان فارسى با گویشهاى كردى و لرى و در قسمتهاى غربى، به سبب مجاورت با مرز عراق، به زبان عربى تكلم می‌كنند (فرهنگ جغرافیائى آبادیها، ج ۵، ص ۱، ۲۳، ۳۸، ۴۰، ۴۸، ۵۶). طوایفى از ایلات اركوازى، از جمله مَلْكِشْوَنْدى و قَرِه‌شْوَندى، و نیز طوایفى از ایل بولى در آن ییلاق و قشلاق می‌كنند (همان، ج ۵۶، ص ۳۸؛ نیز رجوع کنید به مركز آمار ایران، ۱۳۷۸ش، ص ۳۵). در ۱۳۷۵ش، جمعیت بخش ۱۹۵،۸ تن بوده است كه ۷۱۳،۲ تن (ح ۳۳%) آنها روستانشین بوده‌اند (همو، ۱۳۷۶ش الف، ص ۲). راه اصلى ایلام ـ ایوان ـ گیلان غرب از این بخش می‌گذرد.
چوار در ۱۳۱۶ش یكى از بخشهاى شهرستان ایلام از استان پنجم (كردستان) بود (ایران. قانون تقسیمات كشورى آبان ۱۳۱۶، ص ۹). در ۱۳۵۵ش، بخش چوار به مركزیت شهر چوار، از تقسیمات استان ایلام شد (ایران. قوانین و احكام، ص ۷۰۰).
برخى از آثار تاریخى چوار عبارت‌اند از: تپه وركبود، با گورهایى متعلق به اواخر سده هشتم پیش از میلاد و چند گور با اشیایى متعلق به ۱۲۰۰ق م، بقعه سیدمحمد در چمن‌بولى، بقعه حاجی‌بختیار در روستایى به همین نام در نوزده كیلومترى شمال‌غربى شهر چوار، و بقعه سیدعیسى در آبادى بانْسَرو (سَروْصول)، در ۲۳ كیلومترى شمال‌غربى شهر چوار (فرهنگ جغرافیائى آبادیها، ج ۵۶، ص ۳۹، ۴۲؛ علیزاده و ابراهیم‌زاده، ص۷۸). آبادیهاى بخش چوار، مانند دیگر شهرها و آبادیهاى غرب كشور، در جنگِعراق با ایران* آسیب دید (رجوع کنید به ارتش جمهورى اسلامى ایران در هشت سال دفاع مقدس، ج۵، ص۱۸۲).
۲) شهر چوار، مركز بخش چوار. در ارتفاع حدود ۰۱۰، ۱ مترى، در حدود پنجاه كیلومترى شمال‌غربى شهر ایلام و در مسیر راه اصلى ایلام ـ كرمانشاه قرار دارد. شهر چوار با كوههاى گنو در حدود ۵ر۲ كیلومترى شمال‌غربى، كرمرور در حدود سه كیلومترى مشرق و پلل‌غاز در حدود ۵ر۱ كیلومترى جنوب‌غربى احاطه شده است و رود چوار در جنوب غربى آن جریان دارد. آب و هواى آن معتدل و نیمه مرطوب است. بالاترین دماى سالیانه آن ْ۶ر۳۷ در مرداد و شهریور و كمترین آن ْ۱۰- در اسفند و میانگین بارش سالانه آن حدود ۶۶۷ میلیمتر است (سازمان هواشناسى كشور، ص ۶۴). این شهر با راه اصلى به شهرهاى ایلام و ایوان (حدود هفده كیلومتر به سمت شمال) مرتبط است. راه اصلى ایلام ـ اسلام‌آباد غرب نیز از آن می‌گذرد. جمعیت شهر در ۱۳۷۵ش،۴۸۲ ، ۵ تن ضبط شده است (مركز آمار ایران، ۱۳۷۶ش ب، ص هفتاد و پنج). از آثار تاریخى این شهر، قلعه پشت قلعه/ پشت قلاع متعلق به دوره ساسانى است (فرهنگ جغرافیائى آبادیها، ج ۵۶، ص ۴۰).
چوار در حدود دویست سال پیش، با اسكان اجبارى یكى از تیره‌هاى مَلكشوَندى (از ایل اَركوازى) به نام چوار، شكل گرفته و به‌تدریج روستایى به نام چوار به وجود آمده است، با این حال آثار متعلق به دوره ساسانى در شمال آن مشاهده می‌شود (فرهنگ جغرافیائى آبادیها، همانجا؛ رزم‌آرا، ج ۵، ص ۱۳۴). در حدود ۱۳۳۱ش، حسینعلى رزم‌آرا (همانجا) نوشته كه جمعیت آبادى چوار چهارصد تن و محصولات آنجا گندم، جو، حبوبات و برنج است. وى نیز از بافت قالیچه و گلیم در آنجا سخن می‌گوید. آبادى چوار در ۱۳۴۴ش به شهر تبدیل شد

گالری / عکس

بررسی موارد - 0

نظری برای این پست ثبت نشده است

ارسال بررسی

برای ارسال نظر خود ابتدا وارد شوید یا ثبت نام کنید.

موقعیت

ارسال شده توسط :

شهرگرد
شهرگرد 1220 جاذبه ی ثبت شده

برچسب ها

جاذبه های مشابه :