بومیسم | شبکه اجتماعی تخصصی گردشگری
جستجو
پل چوبی

توضیحات

پل چوبی اصفهان ارتباط باغ های سلطنتی دو ساحل شمالی و جنوبی رودخانه با باغ های وسيع سعادت آباد، و بناهای با شكوه هفت دست، آئينه خانه، كشكول و نمكدان را برقرار می ساخت و محل عبور خانواده شاه صفوی، امرا، اشراف، مهمان ها و سفيرانی بود كه اجازه ملاقات با شاه عباس دوم را می يافتند.وجه تسميه آن به جويي به مناسبت جوي كوچك ظريفي از سنگ پارسي بود كه بر پل تعبيه شده بود.چند صد قدم بالاتر از پل الله ورديخان پل جوئی نمايان مي گردد. اين پل در محاورات مردم اصفهان (چوبی) گفته می شود. عرض پل ۴ ذرع و طول آن بيش از ۱۰۰ ذرع است.وجه تسميه آن به پل جوئی اين است كه چون در دو طرف پل عمارات سلطنتی واقع شده بود، در آن عصر اين پل را برای ارتباط اين دو قسمت ساخته يودند و آب را نيز بوسيله جوی سنگی كه در روی پل كنده بودند به اين عمارت می رساندند.در وسط پل برج ۶ گوشه ای وجود داشت كه از هرگوشه آن سه چشمه جاری می شد. يكی از خارجيانی كه پل را بازديد كرده و درباره آن می نويسد “…پل با چهارده طاق يك ريخت و معبری برای بردن آب به قصر هفت دست واقع در ساحل زاينده رود ساخته شده بود…”
عمارات زيبا و باشكوه سعادت آباد، هفت دست، آينه خانه، كلاه فرنگي، نمكدان در اطراف اين پل بوده است كه بوسيله مسعود ميرزای ظل السلطان حاكم اصفهان در زمان ناصرالدين شاه قاجار خراب و با خاك يكسان گرديد.
در زمانی که شاه عباس دوم در اصفهان حکومت می کرد به دلیل علاقه به ساختن بناها، پل جویی را که مورد نیاز برای ارتباط دو منطقه بود دستور به ایجاد آن نمود. پل جویی از لحاظ معماری دارای ۲۱ دهانه طاق جناغی شکل، دو اتاقک و آب برهای مثلثی می باشد. در گذشته و در قسمت میانی پل، برج شش ضلعی قرار داشت که از هر سوی آن چشمه ای جاری بود. با توجه به بلایای روزگار، پل جویی که از سنگ تراشیده شده به دلیل طول زیادو پهنای کم بسیار مقاوم بوده است. در کلیه بدنه و طاق های پل از آجر با ملات گچ استفاده شده و در پایه های آن ملات ساروجی کار شده است.
پل جویی اصفهان تنها برای عبور و مرور مردم ایجاد نگردید، بلکه تنها راه ارتباطی باغ های شمالی و جنوبی زاینده رود نیز به حساب می آمد. هم چنین گاهی اوقات برای گذر خانواده شاه عباس و ملاقاتشان با بزرگان، سفیران نیز استفاده می شد.
آدرس پل جویی اصفهان : ما بین پل خواجو و سی و سه پل در انتهای خیابان کمال اسماعیل.
معروف به: سعادت آباد، پل هفت دست و پل درياچه
موقعيت: خيابان كمال اسماعيل
سال تاسيس: ۱۰۶۵ هجري(دوره شاه عباس دوم)
عرض آن ۶ متر و طول آن ۱۴۷ متر

گالری / عکس

بررسی موارد - 0

نظری برای این پست ثبت نشده است

ارسال بررسی

برای ارسال نظر خود ابتدا وارد شوید یا ثبت نام کنید.

ارسال شده توسط :

تاریخ ایران
تاریخ ایران 2986 جاذبه ی ثبت شده

برچسب ها

جاذبه های مشابه :