بومیسم
جستجو
روستای علی آباد

توضیحات

روستاي علي آباد يكي از روستاهاي شهرستان آران و بيدگل مي باشد كه در موقعيت جغرافيايي با عرض ۳۴ درجه و ۶دقيقه و طول ۵۱ درجه و ۲۳ دقيقه و ارتفاع ۸۹۰متر از سطح آبهاي آزاد قرارگرفته است.
مردم شناسی
زبان،گويش
کشور ايران يک زبان عام و مشترک دارد که فارسي خوانده مي شود و آن زبان رسمي و ادبي است که همه مردمان اين سرزمين خاصه آنان که خواندن و نوشتن را مي دانند با آن آشنا هستند و آنرا به کار مي برند اما در عرض زبان فارسي چندين زبان محلي نيز وجود دارد که از آن جمله مي توان به کردي، بلوچي ، لري و … اشاره نمود.
اين لهجه ها بر خلاف زبان فارسي در کشور رواج عام ندارد يعني هر يک در ناحيه محدودي از ايران متداول هستند گذشته از اين بيشتر آنها زبان گفتار است يعني نوشته نمي شود و ادبيات کلي ندارد ، بعضي از اين لهجه ها هريک در زماني داراي آثار ادبي بوده اما بعدها در مقابل رواج فارسي دري اين لهجه ها تنزل پيدا کرده و ديگر در نوشتن به کار نرفته اند.
تعداد اين لهجه ها به حدي است که تقريباً بايد آنها را به تعداد روستاهاي موجود در مرکز ايران دانست.
دين و مذهب
به طور کلي اکنون دين ساکنان روستا اسلام ، و مذهبشان تشيع ( دوازده امامي ) است.
اساساً اسلام و شيعه گري در اين روستا به تبعيت از ساختار کلي و عمق فرهنگي – اقتصادي منطقه است و از اقبال و توجه خوبي برخوردار مي باشد. وجود مساجد متعدد ، امامزاده هاي معتبر و رسوم و سنن متعدد و پايدار مذهبي در بين ساکنان حتي در وضعيت کنوني مويد اين مطلب است.
جمعيت
جمعيت مهمترين عنصر اساسي و متمايز کننده مکان ها و تشکيلات فضايي آنهاست،در واقع ميتوان گفت جمعيت شخصيت و هويت هر ناحيه، سرزمين،شهر و روستا مي باشد و دستيابي به ويژگيهاي يک جمعيت چون تعداد،تراکم،توزيع جغرافيايي،ساختارسني و جنسي ، تحول مکاني و ترکيب و تحولات آن، در زمينه هاي اقتصادي و اجتماعي از اهميت ويژه اي برخوردار است.
سياستگزاران و برنامه ريزان اقتصادي و اجتماعي ناگزير از توجه به روابط متقابل موجود ميان متغيرهايي هستند که نه تنها در تحول اقتصادي و اجتماعي موثرند بلکه سازه هاي بنيادي در توسعه اقتصادي و اجتماعي نيز محسوب مي شوند که شايد مهمترين اين متغيرها در برنامه ريزي ،جمعيت و دگرگونيهاي آن مي باشد.
با توجه به مطالب فوق به بررسي جمعيت در روستاي مذكور مي پردازيم.
جمعيت کل: ۱۱۹۶ نفر
تعداد خانوار: ۳۲۰
تعداد زن: ۵۹۷ نفر
تعداد مرد: ۵۹۹ نفر
جمعيت متوسط هر خانوار: ۳.۷. نفر
صنايع دستي
يکي از مکانيسمهاي اقتصاد روستائيان ايران صنايع دستي است که بعنوان توليدي مکمل و جدا نشدني در زندگي آنها رشد نموده است.
صنايع دستي روستائيان نياز به سرمايه گذ اري کلان و موسسات بزرگ نداشته واغلب مواد اوليه آن از محل زندگيشان تامين مي شود و نهايتا” و با اندک آموزش ميتوان به توليد آن اقدام نمود.
وجود صنايع دستي در بين روستائيان از يکسو براي برآورد بخشي از نيازهاي داخلي و ازسوي ديگر براي عرضه توليدات به بازار جهت رفع ساير نيازمنديهاي خانوار، نشان دهنده اهميت و جايگاه صنايع دستي در بين روستائيان مي باشد.
با توجه به مطالب فوق در مي يابيم که صنايع دستي هر روستا(هر منطقه)بطور مستقل نشأت گرفته از شرايط جغرافيايي و آداب و رسوم آنها مي باشد بنابراين لازمه هر تغيير و تحولي در کم و کيف صنايع دستي ، انطباق اين صنعت با شرايط اجتماعي، اقتصادي آن مي باشد.
قالي بافي
قالي بافي از جمله صنايعي است كه در اكثر روستاها به عنوان يكي از مهمترين صنايع دستي وجود دارد و يكي از منابع مهم درآمد خانوارهاي روستايي در كنار مشاغل ديگر محسوب مي گردد، به طوريكه زنان و دختران خانه دار از سنين نوجواني به اين حرفه مشغول مي شوند.
بر همين اساس در روستاي علي آباد تقريباً ۲۱۴ نفر به كار قالي بافي مشغول مي باشند.
تاريخچه قالي بافي در ايران در آغاز در ميان قبايل چادر نشيني پديدار گشت که عمده کارشان گله داري بوده است. اينان پوست گوسفند را بجاي زيرانداز چادر و همچنين بصورت پوستين براي پوشش تن خويش بکار مي بردند و بتدريج به شستن پشم و بافتن آن پرداختند و مهارت و تنوعي در کار بدست آوردند تا اينکه سرانجام قالي را اختراع کردند . بدين سال قاليچه پشمي که زيراندازي کوچک با رنگ آميزي دل انگيز بود جايگزين پوست شد بافتن قاليچه طي نسلها در ميان چادرنشينان رو به گسترش و تکامل نهاد تا اينکه گروههاي مختلف عشاير در روستاها و سپس شهرها مستقر گشتند و در خانه هاي وسيع تري جاي رفتند در اين شرايط نياز به قاليهاي بزرگتر احساس گرديد .قاليچه هاي روستايي ظاهراً ساده تر و خشن تر از قاليچه هاي شهري است که در روستاهاي بزرگ ، نزديک به مراکز بافندگي شهرها بافته مي شود .
« کهن ترين نمونه قالي گره بافته پرزدار قاليچه مشهور به (پازيريک) است از عهد هخامنشي- سکايي ، که در سال ۱۹۴۸ ميلادي به اهتمام ( رودنکو) باستان شناس شوروي، از گورهاي قوم ايراني تبار سکايي در منطقه پازيريک در جنوب جبال آلتايي کشف شد. اين فرش باستاني که از برکت يخبندان سيبري دو هزار و سيصد – چهارصد سال به سلامت برقرار مانده بود اکنون در موزه ( ارميتاژ) لنينگراد در محفظه مخصوص محفوظ است.
اجزا دار
• چوب کوجي
• گاوه (گوه . وره)
• هاف (هافه )
• تخته ( نيمکت )
صنايع دستي روستا به غير از قالي بافي: ۵ نفر
آثار باستاني و ميراث فرهنگي
مسجد جامع محمد اباد
سقف بلند و بناي مرتفع رواق اصلي اين بنا با معماري و تزئينات دوره ايلخاني شكوه و زيبايي خاصي به اين مسجد بخشيده است. در سازه اين بنا اثار و شواهدي وجود دارد كه قدمت انرا به دورانهاي قديمي تر و احتمالاً دوره ساساني مربوط مي سازد.
آن اندازه که ازتاريخ بدست مي آيد، اين است که همه مذاهب الهي وآسماني وبسياري از مکتب هاي بشري که تکيه گاه اجتماعي داشته اند، انتخاب وتعيين مکاني را به عنوان يک پايگاه خاص جهت انجام برنامه هاومراسم مخصوص خود لازم مي دانسته و وجود آن را براي پيروان خود يک امرمسلم وضروري تلقي مي کرده وجزء اولين برنامه هاي خود مي دانسته اندودرصورت نداشتن چنين پايگاهي خودراضعيف وبي تکيه گاه وشکست خورده وپيروان خودرا بدون تکيه گاه وپراکنده مي پنداشتند وبراين اساس مي بينيم حتي بت پرستان نيزپايگاهي براي خود انتخاب کرده وبت هاي خودرا درآن محل خاص جمع مي کردند و براي انجام مراسم خاص خود ( پرستش ، نذر، دعا ، مديحه سرايي و خواندن اشعار ) به آنجا مي رفتند.
۶ رشته قنات خشك شده در روستا
ايرانيان باستان در چندين هزار سال قبل دست به ابتکار جديدي زده که آن را قنات يا کهريز نام گذارده‌اند. با اين اختراع که در نوع خود در جهان تاکنون بي‌نظير است، مي‌توان مقدار قابل توجهي از آبهاي زيرزميني را جمع آوري کرد و به سطح زمين رساند، که همانند چشمه‌هاي طبيعي ، آب آن در تمام طول سال بدون هيچ کمکي از درون زمين به سطح آن جاري گردد.
قنات که توسط مقنيان ايراني اختراع شده ، هزاران سال قدمت دارد. قدمت بسياري لازم قناتهاي ايران ، از پنج يا شش هزار سال متجاوز است و عمري برابر با تاريخ کهن ايران دارد. با وجود اين که چندبن هزار سال از اختراع آن مي‌گذرد، مع هذا هنوز هم اين روش استفاده از آب ، در قسمت مهمي از روستاها و مناطق مسکوني و کشاورزي و دامداري کشور معمول و متداول است و حتي يکي از ارکان اصلي کشت و زرع در نواحي خشک را تشکيل مي‌دهد. اين اختراع که امروزه شهرت جهاني پيدا کرده ، بعدها از ايران به بسياري از کشورهاي جهان انتقال يافته و مورد استفاده مردم در ديگر نقاط دنيا قرار گرفته است.
آب انبار علي اباد:
در روزگاران پيش كه پيوسته كاروانيان شتر در رفت و آمد بودند، افزون بر ساخت كاروانسراهاي روستايي و ميان راهي ، كساني پيدا مي شدند كه براي سيراب نمودن مردم از آب گوارا بر سر راههاي كويري در برخي جاها آب انبارهايي مي ساختند كه اين يكي از كارهاي نيك ايرانيان است. اين آب انبارها در رهگذر سيلابهاي زمستاني در كنار راهها ساخته مي شد و ساختمان آن همانند گنبد مسجدها بوده است. در زير گنبد استخري به گودي سه متر از سنگ و ساروج ساخته شده بود تا بتواند آب را در خود تا زمان دراز نگهدارد. در تابستانها كاروانيان از آب انبارها آب نوشيده و به راه خود ادامه مي دادند.
قلعه ارباب علي اباد:
قلعه ها در روستاها بيشتر به گونه چهار گوش و مستطيل مانند ساخته شده اند و در پيرامون آنها برجهايي براي ديده باني و تيراندازي به سوي دشمن وجود داشت و از همان برجها اگرجنگ افزار وجود نداشت و يااندك بود ديگهاي آب جوش و قيرهاي داغ بر سر دشمن مي ريختند تا يا دشمن خسته شده و از گشودن دژ نااميد شود و يا او را در پشت ديوارها نگه داشته تا نيروهاي كمكي از جاهاي ديگر به ياري آنها بشتابند.
قلعه علي اباد نيز يکي از اينگونه قلعه هاست. اين قلعه که روزگاري مأمن روستائيان بوده در حال حاضر به دست فراموشي سپرده شده است.
باغ و كوشك تاريخي علي اباد كوير:
از باغهاي تاريخي است كه عمارتي كوشك مانند با انواع تزئينات معماري و قطاربندي و رسمي بندي با درب و پنجره هاي چوبي با طرح سنتي و شيشه هاي رنگي در ان بنا گرديده است و در مجموع ، جاذبه اي ديدني و زيبا بوجود اورده است. سلاطين و حكام سلسله قاجاريه هنگام مسافرت به كاشان و اصفهان ، در مسير راه يكشب نيز در اين باغ اقامت و بيتوته مي كرده اند.در مجاورت ان نيز مجموعه اي قديمي شامل آب انبار ساباط و چند خانه قديمي ارزشمند وجود دارد.
از اثار دیگر میتوان به موارد زیر اشاره نمود:
• خانه امارت علي آباد
• خانه ارباب امين علي آباد
• سنگ قبر قديمي در قبرستان

گالری / عکس

بررسی موارد - 0

نظری برای این پست ثبت نشده است

ارسال بررسی

برای ارسال نظر خود ابتدا وارد شوید یا ثبت نام کنید.

موقعیت

ارسال شده توسط :

روستا شناسی
روستا شناسی 2461 جاذبه ی ثبت شده

برچسب ها

جاذبه های مشابه :