بومیسم
جستجو
روستای انجیله

توضیحات

موقعيت و تاريخچه انجيلهروستای انجيله از توابع بخش خلجستان استان قم،با مختصات جغرافيايی ۵۰ درجه و ۹ دقيقه طول شرقی ۳۴درجه و ۴۴ دقيقه عرض شمالی، در ۹۰ کيلومتری شمال غربی شهر قم قرار دارد. اين روستا از شمال به کوه قلارخانه، از غرب به کوه مارگز، از جنوب به کوه وتوس و از جنوب غربی به دره جوجار محدود مي شود.روستای انجيله در منطقه کوهستانی شمال غربی دستجرد استقرار يافته و از سطح دريا ۲۰۳۰ مترارتفاع دارد.آب وهوای آن،در فصول بهار و پاييز معتدل و دلپذير، درتابستان گرم و در زمستان سرد و خشک است. رودخانه دره جوجار نيزازجنوب غربي آبادی عبورميکند.
نخستين روستاهای اين منطقه در هزاره قبل از ميلاد در کناره رودخانه قمرود شکل گرفته است. با توجه به موقعيت استقرار روستای انجيله واز بناهای قديمی مانند آث چهارطاقي ساسانی وزيارتگاه ها، قدمت سکونت انسانی در اين ناحيه به دوره ها بسييار دور مربوط مي شود. آثاری از دوره صفوی و پيش از آن در روستا به جا مانده است.مردم روستای انجيله، به زبان فارسی سخن مي گويند، مسلمان و پيرو مذهبی شيعه جعفری هستند.
الگوی معيشت و سکونت
براساس نتايج سرشماري سال ۱۳۷۵،روستای انجيله درحدود ۴۲۰ نفر جمعيت داشته است که در سال ۱۳۸۵ به حدود ۶۰۰ نفر افزايش يافته است.درآمد اکثرمردم روستای انجيله،ازفعاليت های زراعی، دامداری و باغداری تامين مي شود.گروهی از مردم روستا در بخش خدمات و توليد صنايع دستی اشتغال دارند.عمده محصولات زراعی روستا، شامل گندم، جو، نخود، لوبيا،عدس وسيب زمينی است. باغداری نيز رونق نسبی دارد و انواع ميوه ها مانند گردو، بادام، فندق، زردآلو و سيب در باغات روستا به عمل مي آيد. مراتع سرسبز و پوشش گياهی مناسب موجبات رونق دامداری را فراهم آورده است وگوشت گوسفند و انواع فرآورده های لبنی مانند شير، ماست، دوغ٬کره، پنيروکشک درروستا توليد مي شود. مردم روستای انجيله در کنار فعاليت های زراعی به بافت و توليد صنايع دستی مانند قالی و طناب نيز مي پردازند.
روستای کوهپايه ای انجيله، بافت مسکونی متمرکزی دارد.کالبد روستا،کهن و قديمي است.خانه های روستاازمصالح سنگ، خشت، آجروچوب ساخته شده وديوارهای ضخيمی دارند.روزنه ها و ورودی خانه ها نيز کوچک است و معمولاً در و پنجره های چوبی دارند. در ساخت خانه های جديد از مصالح آجر، سيمان، گچ، آهن و آلومينيوم استفاده شده است.
جاذبه های گردشگری
روستای کوهپايه ای انجيله از اوايل اسفند تا آخرآبان،آب و هوای دلپذير و مناسبی برای گردشگری دارد . از جمله جاذبه های طبيعی اين روستا مي توان به غارهای نه چندان بزرگ داخل روستا و دره زاغه و آتشفشان (نيمه فعال) چاچار در ۳ کيلومتری روستا اشاره کرد. دره زيبای زاغه با درختان بلند گردو و بادام پوشيده شده و در بهار و تابستان چشم انداز طبيعی زيبايی را به نمايش مي گذارد. انواع پوشش گياهی و مرتعی و دارويی مانند کل ختمی، خاکشير، گل گاوزبان، و گورن و نيز تنوع جانوری مانند گرگ، روباه، خرگوش و کبک از زيبايی ها و جذابيت های روستا به شمار مي روند. زيارتگاه های پيرامون روستا در نزد مردم و زائرين واجد ارزش های معنوی هستند و زائران، نذورات خود را به اين امامزاده ها وقف يا احسان مي کنند. در بنای امامزاده هادی تعداد پنج امامزاده به نام های امامزاده هادی و شهربانو از احفاد امام سجاد (ع)ف حليمه خاتون و رقيه خاتون از احفاد امام باقر (ع) و زينب خاتون از احفاد امام کاظم (ع) مدفون شده اند. اين زيارتگاه از يک حسينيه و چند تالار تشکيل يافته است. بنای آن به دوره صفويه و يا قبل از آن مربوط مي شود. قاعده گنبد امامزاده هادی از خارج همانند برجی با مصالح سنگی و گچی و از داخل به صورت هشت ضلعی مختلف الاضلاع به دهانه ۵/۴ متر است. نقاشی های درون بقعه به دوره های اخير مربوط است. بنای امامزاده، صحنی مرکب از حجره ها و غرفه ها است.
ساير آرامگاه های اين رسوتا عبارتند از امامزاده شاهزاده ابوطالب و امامزاده بی بی خاتون.
از ديگر آثار جالب توجه تاريخی روستای انجيله بنای چهار طاقيی منسوب به دوره باستان است.
مردم روستای انجيله، همانند ديگر ايرانيان اعياد ملي و مذهبی نوروز، فطر، قربان و غدير را جشن مي گيرند و در ايام سوگواری به ويژه در تاسوعا و عاشورا به عزاداری مي پردازند.در مراسم عزاداری های ماه محرم نوعی موسيقی حزن انگيز با آلات طبل و سنج مورد استفاده قرار مي گيرد.جوانان روستا، در ايام فراغت با انواع بازی های محلی از جمله هفت سنگ، قايم موشک و آزاد قايمک باعث سرگرمی خود و ديگر روستائيان مي شوند.
پوشاک زنان شامل انواع سرپوش ها مانند پوشينه، روسری، چارقد، چادر (آراسته، عربی، عبايی) پيراهن دورچين (و يا پيراهن راسته) شلوار قردار (چين دار) شليته، جليقه، آرخالق و شلوار (تنبان) است که از پارچه های ساده راه راه و گلدار و از جنس کرباس، چيت، متقال وغيره تهيه مي شود. پاپوش زنان نيز، کفش، گيوه و گالش است.کلاه های بافته شده نخی، پوستی، نمدی و شاپو مهم ترين سرپوش های
مردان روستاست تن پوش آنان نيز شامل پيراهن يقه شيخی، جليقه، کت و قبا، همراه با شلوارهای ساده و گشاد از جنس دبيت وکرباس است. از کفش، گيوه و نعلين به عنوان پاپوش استفاده مي شود.
صنايع دستی رايج روستا قالی بافی، طناب بافی و انواع گلدوزی ها است. گردشگرانی که به اين روستا مسافرت مي کنند، انواع صنايع دستی و محصولاتی از قبيل گردو، بادام، فندق، ماست، کره و پنيرمحلي را به عنوان سوغات خريداری و همراه مي برند.
از معروفترين غذاهای محلی اين روستا مي توان به آبگوشت، اشکنه، خاگينه، آبگرمه، املت ونيمرو اشاره کرد.
دسترسی: اين روستا از طريق شهرهای قم و تفرش و ساوه با جاده ای آسفالت قابل دسترسی است.
جمع اوری اطلاعات : محمد غلامی

گالری / عکس

بررسی موارد - 0

نظری برای این پست ثبت نشده است

ارسال بررسی

برای ارسال نظر خود ابتدا وارد شوید یا ثبت نام کنید.

موقعیت

ارسال شده توسط :

روستا شناسی
روستا شناسی 2461 جاذبه ی ثبت شده

برچسب ها