بومیسم | شبکه اجتماعی تخصصی گردشگری
جستجو

روستای چندارقوي

روستاها
  • بازدید - 203
روستای چندارقوي

توضیحات

روستای چندارقوی در دامنه کوهی پر از درختان تنومند بلوط در جنوب غربی شهر لنده واقع شده است . از قدیم الایام دارای دو چشمه ی دائمی و یک چشمه ی فصلی آب شیرین( دول اوزایی) بوده که آن را در میان آبادی های همجوار از اهمیت و اشتهار ویژه ای برخوردار نمود ه است . به نقل از گذشتگان در این روستا درختان چنار پرشاخ و برگی وجود داشته است و با توجه به اینکه بومیان منطقه چنار را چندار می گفته اند؛ این روستا به نام « چندارقوی » خوانده شده است . ازآنجا که در مناطق همجوار آب شیرین یافت نمی شود مردم روستاهای اطراف با استفاده از چهارپایان آب مورد نیاز خود را با مشک، بشکه یا قوطی های دربسته از چشمه های این روستا تهیه می نموده اند که عبارتند از: دره زنگ، سیم کوتا، دوک، گردن گرد، رچ علیا، رچ سفلی، دره بنگ و گندمزار
به دلیل ازدحام جمعیت و کندی روند آب گیری، بعضی بعد از نیمه شب شرعی با استفاده از چراغ فانوس یا چراغ قوه به این روستا می آمد ه اند.
با عنایت به وفور نعمت آب دو باغ در این روستا وجود داشته است ( باغ کوچک و بزرگ )که بجز تعدادی گلابی و یک توت کهنسال سراسر باغها را درختان انار تشکیل می داده اند . از همان ابتدای تشکیل روستا هردو باغ در تملک خانواده ی آقای مسیحی بوده اند که با توجه به کرامت کدخدامنشانه شان دیگر همسایگان خود را از محصولات تابستانی بی نصیب نمی گذاشتند. البته در این میان سهم بچه های زبل و شیطان جای خود داشت.
سه غار گچی در این روستا وجود داشته ، که هم اکنون درصد تخریب آنها افزایش یافته است ( کر کموتری، کر گپو، کر سردو)
کِرگَپو: این غار گچی بزرگ که در کنار آن چشمه آب تلخی وجود دارد تابستان ها به خاطر هوای معتدل و دمای پایین، محل استراحت اهالی روستاهای چندارقوی و بردزرد بوده است ( در ماه رمضان جمعیت بیشتری در این غار جمع می شدند و بازی های محلی انجام می دادند)
کِرکَموتری : این غار زیستگاه کبوتران کوهی است که فضای آن درطول روز هم تاریک می باشد برخی محلیان منطقه برای شکار کبوتر به این غار می رفته اند
کِر سردو: غاری کوچک است که در حاشیه ی ( کِرگَپو) قرار دارد وچشمه ی تلخاب از میان آن می گذرد. به سختی یک نفر می تواند درآن بخوابد؛ اما هوای بسیار مطبوع و دل انگیزی دارد.
نام نقاط مختلف روستا این چنین است:
زرمال، پس قورسنگه، پشت مال، دول اوزایی، برم، چشمه، دول جاشملا، باغ کچلو، باغ گپو، پشت پر، زرپر، موردل، زرکمر، توبردی، دوپری، وارندی، لَیِ بن، وارلِ معمار، گل سهر، مَلَیی، کَفتارک، دره غُرغرو، بجورموین، دره ی گزدون، اوسردو، دره نیدون، لاله کلا، چل خورده، کر کموتری، مازه ی لاله کلا، کر گپو، سرِکر، کرسردو، تحلو، تل جاشملا، گچَل، کَشایَل، دوتلون، سرِبرم، کره کره، پرِمندیلی، قله ی دِوَر
پوشش گیاهی: بیشترین پوشش گیاهی منطقه را درختان بادام و بلوط فرا گرفته اند که علاوه بر آن تعدادی درخت انجیر کوهی، کلخنگ، کرتر،تنگس، کنار و بید نیز در سطح منطقه پراکند ه اند.
معیشت و زندگی: مردم این روستا که از دو گروه خلق ( سلیمان شهرویی) و سیّد (مونهی و گردلی) تشکیل یافته اند عموماً از طریق دامپروری و کشاورزی زندگی خود را می گذراندند. می توان گفت سکنه ی این روستاعلاوه بر دو خانواده ی رضاتوفیق( گردلی )، دو « دهه » بوده اند: دهه ی سید محمدجعفر و دهه ی قاید مسیح
دهه ی سید محمدجعفر از نوادگان امامزاده عمادالدین ولی هستند که مقبره اش در قصبه ی مونه است و بهمین دلیل ایشان را سادات مونهی می گویند. دهه ی قاید مسیح – کدخدای محل – در اصل ساکن روستای بیشه ای بوده اند ومرکز فرمانروایی محلی ایشان که ( برج ) نام داشت تا دهه ی هفتاد در بیشه ای بر پای بود ه است. اکنون( سال ۹۱) تنها سه خانواده در روستا ی چندارقوی مانده اند . بقیه به دلایل عدیده ای به نقاط مختلف کشور از جمله:تهران، شیراز، یاسوج، بهبهان، بوشهر، گچسارن، دهدشت، ماهشهر ، لنده و روستاهای ایدنک و مالشیخ مهاجرت نمود ه اند که به ندرت از زادگاه خویش یادمی کنند . بخش عمده ی جمعیت روستا در شهر لنده ساکن شده اند.
تحصیلات ساکنان: به دلیل فقدان امکانات وهمچنین مشکلات معیشتی تا قبل از دهه ی شصت تحصیل ساکنان به سختی صورت می گرفت به گونه ای که این روستا تا زمان مذکور تنها یک کارمند داشت (آقای عطا ءالله مسیحی – معلم)
البته هم اکنون با گسترش خدمات آموزشی بیش از۵۰ نفر از منسوبین به این روستا دارای مدرک کارشناسی، دو نفر کارشناسی ارشد و یک نفر دکترا هستند
همسایگان :
شمال : روستای دوکوه و آتشگاه علیا، وسطی و سفلی ( سلیمان شهرویی ، بصره ای و سادات مونهی )
جنوب: روستاهای سیم کوتا و دوک ( سادات رضاتوفیق – گردلی )
شرق : روستای دره زنگ ( سلیمان شهرویی )
مغرب : روستاهای نرگسی، بردزرد، بیشه ای و بادامستان ( سلیمان شهرویی )
نزدیک ترین همسایگان این سرزمین روستاهای نرگسی و بردزرد می باشند.
راه های ارتباطی: این روستا از جهت های جغرافیایی زیر با شهرلنده و سایر نقاط کشور ارتباط دارد:
۱- سمت مغرب: از طریق روستاهای بردزرد، بادامستان، بیشه ای و …
۲- سمت شمال: از طریق روستاهای دوکوه، آتشگاه، مالشیخ و…
۳- از سمت مغرب باعبور از سه راهی بادامستان در سمت چپ با دهستان قیام ، روستای برم الوان و شهرستان بهمئی
۴- از سمت مشرق از طریق راه پیاده روی که از صحرای اولش می گذرد با لنده در ارتباط است
۵- از سمت جنوب از طریق راه پیاده روی با روستاهای سیم کوتا، دوک، رچ، گندمزار، دره بنگ و … ارتباط دارد.

گالری / عکس

بررسی موارد - 0

نظری برای این پست ثبت نشده است

ارسال بررسی

برای ارسال نظر خود ابتدا وارد شوید یا ثبت نام کنید.