بومیسم
جستجو
منطقه حفاظت شده پرزوئيه

توضیحات

منطقه پرزوئيه در شمال بستك و حد فاصل استان‌هاي هرمزگان و فارس واقع شده است كه پس‌ از طي مراحل و تشريفات قانوني به عنوان منطقه حفاظت شده مشترك اين استان‌ها به ثبت رسیده است. شایان ذکر است بخشي از منطقه پرزوئيه با منطقه حفاظت شده هرمود در لارستان فارس همپوشاني دارد. اين منطقه داراي وسعت حدود ۱۲۰ هزار هكتار بوده كه ۷۵ درصد آن را اراضي كوهستاني، صخره‌هاي مارني، بريدگي‌هاي پي‌در‌پي، پرتگاه‌ها و دره‌هاي عميق و دامنه‌هاي شيب‌دار تشكيل مي‌دهد. اين منطقه داراي طول حداكثر حدود ۷۵ كيلومتر و عرض ۲۵ كيلومتر است. روستاهاي هرمود ميرخو، پيرحاج عبدالرباب، گشان، چاه سرمه، گابري، بدخ، بيسه، انوه، فارياب سنگويه، بركه پوزه، هرمود و كرمستج از روستاهاي واقع شده در حوالي اين منطقه است.
اين زيستگاه داراي تنوع زيستي متفاوتي بوده كه جبير، قوچ و ميش، كل و بز، كفتار، روباه، خرگوش، گراز، كركس، قرقي، تيهو، كبك، بلبل خرما، كبوتر چاهي و شبگرد از جمله حيوانات و پرندگان منطقه پرزوئيه را تشكيل مي‌دهد. اين منطقه به دليل دامنه تغييرات زياد از تنوع زيستي و پوشش گياهي بسيار مناسبي برخوردار است كه سبب شده تنوع زيستي گوناگوني در اين منطقه شكل گيرد. كوه پردي با ارتفاع ۲ هزار و ۲۱۶ متر از بلندترين قله‌هاي منطقه پرزوئيه بوده و دشت‌هاي مهم اين منطقه شامل دشت دهنگ و فتويه است. كوه پردي باارتفاع ۲۲۱۶متر درمنطقه پرزوئیه از توابع بستك كه در شمال بستك و حد فاصل استان‌هاي هرمزگان و فارس واقع شده است.
در سال ۱۳۸۷ به عنوان منطقه حفاظت شده پیشنهاد و طبق مصوبه ۳۵۴در تاریخ ۱۴/۹/۸۹ به عنوان منطقه حفاظت شده پرزوئیه آگهی رسمی گردید.
موقعیت عمومی منطقهمنطقه پرزوئیه درشمال شهرستان بستک، حد فاصل استان هرمزگان و استان فارس قرار دارد بخش جنوبی در حوزه سیاسی شهرستان بستک از توابع استان هرمزگان و بخش شمالی در حوزه سیاسی شهرستان لار از توابع استان فارس می باشد .
وسعت منطقه:۱۲۳۱۰۱ هکتار۵. ویژ گی و سیمای عمومی منطقه(شامل وضعیت توپوگرافی،چشم انداز، پوشش گیاهی و گونه های شاخص گیاهی، وضعیت عمومی حیات وحش و گونه های شاخص و کریدور ها)منطقه پرزوئیه بین مختصات جغرافیایی N2716 الی N2733 عرض شمالی و E5410 الی E5458 طول شرقی واقع شده است. دارای حداکثر طول در حدود ۷۵ کیلومتر و عرض ۲۵ کیلومتر می باشد . نام پرزوئیه(Parzoyeh) برگرفته شده از نام کوه پردی می باشد که در بین مردم منطقه به کوه پرزوئیه معروف است .بیش از ۷۵ درصد مساحت منطقه را اراضی کوهستانی، صخره های مارنی، بریدگی های پی در پی، پرتگاه ها و دره های عمیق و دامنه های شیبداری تشکیل می دهند. در داخل منطقه، بعضاً در حد فاصل ارتفاعات تپه ماهور هایی با شیب ملایمتر وجود دارند. در بخش جنوبی و بخش هایی از شمال منطقه ، دشت های مشجر و تنکی وجود دارد. غالب روستا های منطقه دراین عرصه ها اسکان یافته اند. دامنه تغییرات ارتفاعی منطقه بین ۳۷۵ و۲۲۲۵ متر از سطح دریا درنوسان است. این کمربند های ارتفاعی باعث بوجود آمدن میکروکلیما ها و زیستگاه های متفاوتی در منطقه شده اند.
وضعیت طبیعیسیمای کلی منطقه را اراضی پرعارضه وکوهستانی تشکیل می دهند. دشتهای شمالی وجنوبی حوزه وفواصل بین ارتفاعات رانیزتپه ماهورهای کم شیب فراگرفته است . کوه پردی با ۲۲۱۶ مترارتفاع، بلندترین قله این تشکیلات است. این منطقه از نظر ساختار زمین شناسی در واحد زاگرس چین خورده واقع شده و در حقیقت دنباله چین و شکن های منظم رشته کوه زاگرس جنوبی بوده و از تعدادی رشته کوه با قلل نه چندان مرتفع تشکیل شده است . این کوه عبارتند از : کوه بادینی(Badini) در شمال شرقی ، کوه نمک با ارتفاع ۲۰۱۱ متر در شمال ، کوه سیاه با بیشترین ارتفاع (۲۲۲۵ متر )در شرق ، کوه گتـه و کوه گچ در جنوب و حنوب شرقی ، کوه بر و کوه سیاه در مرکز منطقه و کوه پردی در ضلع غربی منطقه .از مهمترین دشتهای منطقه میتوان به دشت دهنگ و دشت فتوئیه نام برد .با توجه به گسترش زیاد تشکیلات هرمز که به صورت گنبد های نمکی رخ نموده اند. قسمت اعظمی از خاک وآب منطقه شوربوده وخاکهای سدیمی وسولون چاک پهنه وسیعی ازآنرا پوشانده است ازاین رو روستاهای گوشه وکنار ازطریق آب انبارهای سنتی به جمع آوری آب باران پرداخته وبه مصرف شرب می رسانند.
اقیلماقلیــم حاکم برمنطقه گرم وخشک بوده بیشتر ایام سال دارای هوای گرم و خشک می باشد . میانگین سالانه درجه حرارت در آن ۲۷ درجه سانتیگراد است . موسم بارندگی عمدتاً زمستان و خصوصا ً ماههای دی وبهمن می باشد. به هنگام بارش، آبراهه های دامنه شمالی ارتفاعات مرکزی منطقه، رودخانه بنگره وآبراهه های دامنه ارتفاعات مرکزی منطقه، رودخانه شور راتغذیه می کنند.
پوشش گیاهیجامعه گیاهی این منطقه ازطیف متفاوتی از گونه های گرمسیری وسردسیری دربخشهای دشتی وکوهپایه ای میانبند وارتفاعات برخوردارمی باشد ازاین رو واجد تنوع گیاهی بسیار بالایی است. این تنوع قبل از هر چیز مدیون تغییرات ارتفاعی و به تبع شرایط اقلیمی است. به همین دلیل مجموعه ای از درختان و درختچه ها و گیاهان گرمسیری با خاستگاه خلیج عمانی و گونه های گرمسیری ایران _ تورانی را در یکجا در خود جمع کرده است. در ارتفاعات کوه بر و کوه سیاه پوشش گیاهی به صورت جنگل و بیشه زار با تراکم مناسبی وجود دارد .درگستره دشتها تادامنه های کم ارتفاع عناصر خلیج عمانی با تشکیل جامعه چیره کنارZiziphusspinachirsti، کهور Prosopis .sp و آکاسیا تورتیلیس Acacia tortilisبخوبی خودرا نشان داده اند. استبرقCalitropisprocera ، گزTamarix.sp ، گیشدرPeriplocaaphylla ، فرفیونEphorbia l.، و…. ازدیگر گیاهان همراه این تیپ می باشند. دومین تیپ گیـاهی منطقه راتیپ میانبند تشکیل می دهد که به گونه های غالب قیچZygophyllumeurypterum ، ناترکDodonea viscose ، آویشنZataria .sp انجیر Ficusjohamisگون Astragalus.spاختصاص دارد . ازدیگر ترکیبات این تیپ می توان به گونه های بادامکAmygdaluslycioides، شکرتیغالEchinops sp.، پنیرکMalva l.، درمنه دشتی Artemisia sp. ، ریش بز Ephedra procera ، ترشکRumex sp. و… اشاره کرد.تیپ نهایی که درارتفاعات مشهوداست به گونه های با آبنوسDiospyrusebenum ، انواع گونEbenus l. ونیز بنهPistaciaatlantica، کیکمmonspessulanumAcerبادام کوهیAmygdalusscoparia واجتماعات باشکوه ارس Juniperusexcelsa اختصاص دارد . ازدیگرعناصر این تیپ گیاهی می توان مور خوش Zhumeriamajda ، مورتلخTeucriumorientale l.، آنقوزه Ferula l.، ریش بز Ephedra procera ، تنگرسAmygdaluslycioidesرانام برد.
حیات وحشمنطقه شکار ممنوع پرزوئیه باتوجـه به توپوگرافی خاص خود که از دشتها ، دامنه ها ، تپه ماهورها ، دره ها و ارتفاعات صخره ای تشکیل شده ، زیستگاههای مختلفی رابرای حیات وحش فراهم کرده است . تنوع زیستی آن به گونه ای است که هم می توان گونه های دشت زی نظیر جبیرGazelladorcasرا دید وهم گونه های کوه زی قوچ ومیشOvissp، کل وبز Capra aegagrusرامشاهده کرد. ازسایر گونه های این منطقه می توان از کفتارHyaena h.، شغالcanisaureus، روباه معمولیVulpes v.، تشیHystrixindica، خرگوشLepuscapensis وگراز Susscoroaنام برد.تنوع پرندگان خشکزی منطقه نیز حائز اهمیت است . انواع پرندگان بزرگ شکاری حمایت شده نظیر کرکس ، دال سیاه ، قرقی ، انواع پرندگان قابل شکار همچون تیهو AmmoperdixGriseogularis ، کبکAlectorischukar، بلبل خرما Pycnonotusleucotis ، کبوتر چاهیColumbalivia ، شبگرد دشتیCaprimulgusaegyptius، چکاوک کاکلی Galeridacristata، زنبور خورمعمولیMeropsapiastarو … دراین منطقه بسرمی برند.
جاذبه های اکوتوریستیوجود تنوع زیستی گیاهی و جانوری به همراه ارزشهای زیبا شناسی و همچنین تعدیل هوا در ارتفاعات باعث ایجاد شرایط مطلوب برای صنعت گردشگری و بهره گیری بهینه از استعداد و ارزش های منطقه شده است که با برنامه ریزی همه جانبه و همسو با خواسته های گردش می توان از قابلیت های منطقه استفاده نمود .
وضعیت عمومی اقتصادی اجتماعیدو شهر لار و بستک بزرگترین کانونهای زیستی اطراف منطقه می باشد . شهر لار دارای ۱۲۸۹۱ خانوار با جمعیتی برابر با ۵۱۹۶۱ نفر می باشد و شهر بستک نیز ۱۷۶۵ خانوار و ۸۳۷۶ نفر جمعیت دارد . در حاشیه منطقه پرزوئیه روستاهای متعددی وجو دارد که می توان به هرمودمیرخو (هرمود مهر خونی)، پیرحاج عبدالرباب ، گشان ، چاه سورمه ، گابری ، بدخ ، بیسه ، انوه ، فاریاب سنگویه ، برکه پوزه ، هرمود ، کرمستج اشاره نمود .
تعارضات مهم منطقهبا توجه به ارتفاعات زیاد، صخره ای و صعب العبور بودن و محدودیت های آبی این منطقه، تجمع چشمگیر انسانی و مرکزیت شهری در این منطقه یافت نمی شود و در نتیجه این منطقه از مشکلات ناشی از تجمع انسانی نظیر دامداری به دور است وهمچنین اراضی آن قابلیت کمتری جهت تبدیل شدن به اراضی کشاورزی دارد. با توجه به این نکات می توان گفت از مشکل چندانی جهت حفاظت برخوردار نیست.
تجهیزات و امکاناتتجهیزات و امکاناتی در منطقه موجود نمی باشد و این منطقه توسط اداراه محیط زیست بستک تحت حفاظت قرار دارد.
سایر ملاحظاتبا توجه به اینکه این منطقه به تازگی تحت حفاظت قرار گرفته است، نیاز به تجهیز و تامین نیرو وامکانات دارد.
منبع : کویرها و بیابانهای ایران

گالری / عکس

بررسی موارد - 0

نظری برای این پست ثبت نشده است

ارسال بررسی

برای ارسال نظر خود ابتدا وارد شوید یا ثبت نام کنید.

موقعیت

ارسال شده توسط :

طبیعت ایران
طبیعت ایران 2469 جاذبه ی ثبت شده

برچسب ها